ความรักเป็นสิ่งที่ดี การที่เราได้เจอใครสักคน และได้รักคนๆ นั้นอย่างเต็มหัวใจ ก็เป็นเรื่องดี

      ฉันไม่รู้พรหมลิขิต จะขีดเส้นให้ชีวิตเป็นยังไง แต่การเก็บความรู้สึกดีๆ เรื่องราวดีๆ เอาไว้คิดถึง ไม่น่าจะจมอยู่ในความเศร้า เพราะไม่ว่ายังไงชีวิตของเรา ก็ยังต้องมีวันพรุ่งนี้ไม่ใช่หรอ

      เมื่อก่อน...ฉันเคยเชื่อว่ามีใครบางคนบนฟ้า คอยลิขิตชีวิตของคนเรา ให้ไปพบเจอกับโซลเมทของตัวเอง แต่พอถึงตอนนั้นแล้ว ฉันเริ่มสงสัยพรหมลิขิตที่ว่ามันมีอยู่จริงหรอ มีคนอีกคนเกิดมาเพื่อเราจริงๆ หรอ หรือว่าที่จริงแล้วเฉพาะคนโชคดีเท่านั้นถึงจะสมหวัง และได้เจอคนๆ นั้น ส่วนคนที่โชคร้ายก็ต้องตามหากันต่อไป แล้วก็ไม่แน่...อาจจะไม่ได้เจอใครเลยก็ได้

      บางทีพระเจ้าอาจจะลืมสร้างใครบางคน ให้มาเคียงคู่คนโชคร้ายคนนั้น คนบางคน อาจจะมีพรหมลิขิตให้ต้องอยู่โดดเดี่ยวตลอดชีวิต

      แต่ไม่หรอก...ยังไงเราก็ต้องเจอกัน เพราะว่าคนบนฟ้า เขากำหนดให้เรารักกัน เราอยู่คนละประเทศ แต่เราก็มาเจอกัน ฉันคิดว่าเรื่องแบบนี้คงไม่เกิดกับใครหรอก แล้วทีนี้คุณเชื่อเรื่องพรหมลิขิตหรือยัง

      ฉันจะอธิษฐานว่า ขอให้สิ่งที่ฉันกำลังตามหาอยู่คือคุณ คนที่อยู่ตรงหน้าฉัน

      แล้วเหตุผลที่พระเจ้าได้สร้างช่องว่างระหว่างนิ้วมือทั้ง 10 ของเรา ก็เพื่อวันหนึ่งจะมีมือของอีกคน เข้ามาเติมเต็มช่องว่างนั้น เราจะกุมมือกันและกัน จับมือกันไปด้วยกัน ตลอดไป...